Persoonlijke steun voor cliënten en mantelzorgers
Sander Boeve en Lisanne Hoogenraad werken bij Thuiszorg Groot Gelre als casemanagers dementie. Zij helpen mensen met dementie en hun naasten. Dat doen ze niet vanachter een bureau, maar gewoon thuis, op de bank of tijdens een wandeling. Hun werk is afwisselend en persoonlijk.
Een luisterend oor
Na de diagnose dementie komen Sander en Lisanne in beeld. Samen met de cliënt en de familie maken ze een plan voor de toekomst. Ze kijken niet alleen naar de zorg, maar vooral ook naar wat belangrijk is voor iemand zelf. Gemiddeld zien ze cliënten eens per zes weken, maar het is altijd maatwerk.
“Soms bestaat een bezoek vooral uit luisteren,” vertelt Sander. “Een cliënt vertelt zijn verhaal, lucht zijn hart en zegt dan opgelucht: ‘Wat fijn dat u even naar mij heeft geluisterd.’ Dat alleen al kan heel waardevol zijn.”
Andere keren maken ze samen afspraken of regelen ze extra ondersteuning.
“Er is altijd een oplossing.”
Er is altijd een oplossing
Sander herinnert zich een mevrouw van 98. Zij wilde niet weg uit haar geliefde appartement, ook al werd haar situatie kwetsbaarder door dementie.
“Als professional dacht ik: dit is spannend. Maar samen met de huisarts, thuiszorg en familie deden we er alles aan om haar wens te respecteren. Mijn motto is: er is altijd een oplossing. En dat lukte. Mevrouw kon tot kort voor haar overlijden thuis blijven wonen. Dat was precies wat zij wilde.”
Voor altijd samen
Lisanne vertelt over een echtpaar dat alles samen deed. Ze wilden geen hulp van buitenaf: “We hebben elkaar, dat is genoeg.” Maar toen de man ernstig ziek werd, kon thuis wonen niet meer.
“Uit elkaar halen was voor hen geen optie,” zegt Lisanne. “Hun liefde voor elkaar ging zo diep, dat moest gekoesterd worden. Ik voelde dat ik een missie had: hen samen laten blijven. En dat is gelukt. Ze kregen een echtparenkamer in een woonzorgcentrum. Dat gaf rust, want ze waren nog steeds samen, ook in moeilijke tijden.”
Oog voor mantelzorgers
Naast de cliënt is er ook veel aandacht voor de mantelzorger.
“Mantelzorgers lopen zichzelf vaak voorbij,” vertelt Lisanne. “Ze zorgen soms dag en nacht voor hun naaste en vergeten dan wat zij zelf nodig hebben. Daarom vragen wij altijd: ‘Wat geeft u energie?’ Vaak komt dan het besef: ‘Dat doe ik eigenlijk niet meer.’”
Ze herinnert zich een mantelzorger die altijd graag jeu-de-boule speelde. Sinds zijn vrouw dementie had, durfde hij haar niet meer alleen te laten.
“We spraken af dat de buurman één avond per week langskwam. Zo kon hij toch even weg en zijn eigen hobby oppakken. Mevrouw was niet alleen en meneer kwam met nieuwe energie weer thuis.”
Zulke kleine oplossingen maken vaak een groot verschil.
Samen op weg
Voor Sander en Lisanne is het belangrijkste dat mensen zich gezien en gehoord voelen.
“Wij lopen een stukje mee op het pad dat iemand volgt,” zegt Sander. “Soms door te luisteren, soms door mee te denken en soms door samen creatieve oplossingen te vinden. We zijn er voor de cliënt én voor de mantelzorger. Juist in een periode die onzeker en zwaar kan zijn, kan dat veel betekenen.”
Samen op weg bij dementie betekent voor hen: niet alles overnemen, maar naast iemand staan, met warmte en aandacht en altijd met het doel dat iemand zo lang mogelijk zichzelf kan blijven.
Dat samenspel tussen professionals, mantelzorgers en het netwerk om de cliënt heen is de kern van onze visie: samen op weg bij dementie.
Samenwerking rondom de cliënt
Sander en Lisanne doen dit niet alleen. Naast hun eigen inzet werken zij nauw samen met huisartsen, thuiszorg, huishoudelijke hulp en andere zorgverleners. Ook het netwerk van de cliënt zelf speelt een belangrijke rol. Want goede zorg voor mensen met dementie is altijd een samenspel.
