Collega Frans van Diek is betrokken bij het onderzoek en werkt samen met de gemeente Arnhem en archeologen. Inmiddels zijn de eerste resultaten bekend. Op basis van het skeletonderzoek gaat het waarschijnlijk om resten uit de vijftiende of zestiende eeuw. Er is DNA afgenomen en delen van het skelet zijn opgestuurd naar een gespecialiseerd laboratorium. Daarmee wordt geprobeerd meer te achterhalen over de identiteit, herkomst en leefomstandigheden van deze persoon.

Een plek met een lange geschiedenis

De vindplaats ligt vlak bij de Waalse Kerk. Dit gebouw was oorspronkelijk het Agnietenklooster, dat al in de middeleeuwen een belangrijke rol speelde in de stad. In 1636 werd het klooster overgedragen aan het Sint Catharina Gasthuis, een van de voorlopers van DrieGasthuizenGroep. Dat maakt deze locatie bijzonder. Als het skelet inderdaad uit de zestiende eeuw komt, zitten we precies in de overgangsperiode van klooster naar gasthuis. Een moment waarop de functie van de plek veranderde, maar de zorg voor mensen centraal bleef staan. En dat roept een intrigerende vraag op.

Tijdens bouwwerkzaamheden bij het Stadstheater Arnhem doen archeologen bijzondere vondsten, dichtbij de Waalse kerk, ooit onderdeel van het middeleeuwse Agnietenklooster.

Iemand uit onze vroegste geschiedenis?

Zou het kunnen dat deze persoon verbonden was aan het klooster? Of misschien zelfs aan het vroege gasthuis? Zeker weten doen we het nog niet, maar de gedachte alleen al maakt de vondst bijzonder tastbaar.

Het wordt nog interessanter als je bedenkt dat in het Erfgoedcentrum van DrieGasthuizenGroep een replica en een origineel van het historisch drieluik hangt uit die periode. Als de datering klopt, is het goed mogelijk dat deze persoon dat kunstwerk ooit met eigen ogen in volle glorie heeft gezien.

Geschiedenis komt daarmee ineens dichtbij. Het gaat niet meer alleen over gebouwen en jaartallen, maar over mensen van vlees en bloed die hier hebben geleefd, gewerkt en misschien ook zorg hebben ontvangen.

Zorg toen en nu

De context van zorg zag er in die tijd heel anders uit. Gasthuizen boden vooral onderdak, voedsel en basiszorg aan ouderen, zieken en reizigers). Regels waren streng en er was weinig ruimte voor eigen keuzes.  Vandaag de dag kijken we anders. Binnen DrieGasthuizenGroep staat kwaliteit van bestaan centraal. We kijken naar wat iemand nodig heeft, wat iemand belangrijk vindt en hoe we daar samen invulling aan geven. De vorm is veranderd, maar de kern is hetzelfde gebleven: zorgen voor mensen. Juist dat besef maakt deze vondst zo waardevol.

Wordt vervolgd

De komende maanden wordt het onderzoek voortgezet. De verwachting is dat er in september meer duidelijkheid komt over de identiteit van deze persoon en de betekenis van deze vondst.

Tot die tijd blijft het nog even gissen. Maar één ding is zeker: onder onze voeten ligt een geschiedenis die nog altijd doorwerkt in wat we vandaag doen.

Een echte cliffhanger dus. Wordt vervolgd in de volgende editie van DGG Dichtbij.