In de brasserie van woonzorgcentrum Insula Dei viel het oog van Wim op een folder van Stichting Vaarwens. Omdat hij vroeger veel met zijn vrouw Else heeft gevaren, leek het hem prachtig om voor zijn 90e verjaardag nog eens het water op te gaan. Hij stuurde een verzoek in en kreeg diezelfde dag nog reactie. Een verjaardag vier je niet alleen en dus vroeg Wim zijn vrienden uit met wie hij elke ochtend trouw samen koffiedrinkt in de brasserie en de dag bespreekt: Truus, Henk en Merij. Ze waren compleet verrast. “Meen je dit echt, Wim?!” vroegen ze. “En of ik het meende!” lacht Wim.

Samen in de DGG-bus

Voor het vervoer naar Amsterdam dacht afdelingshoofd Mieke graag mee. Ze kwam met een oplossing: Wim kon op eigen kosten gebruikmaken van de DrieGasthuizenGroep-bus mét privéchauffeur. Vrijwilliger Henk bracht de groep, samen met twee begeleiders vanuit de zorg, naar Amsterdam. De busreis zelf was al een beleving en zette direct de toon voor de dag. Chauffeur Henk was ontzettend empathisch en behulpzaam. Hij genoot zelf ook met volle teugen. Hij vertelde Wim na afloop zelfs: “Ik heb al heel veel gereden voor DrieGasthuizenGroep, maar zo’n fijne dag als vandaag heb ik nog nooit gehad. De sfeer aan boord was zo goed, dat we het liefst wilden blijven slapen om de volgende dag verder te varen.”

Toeristen stonden allemaal naar ons te zwaaien, alsof we beroemdheden waren.

Zwaaien als beroemdheden

De boottocht bracht het gezelschap langs de Zaanse Schans, met zijn bekende molens en uitzicht op de Zaandijkersluis. Aan het water ligt ook de bekende koekjesfabriek van Verkade. “Mijn vader had vroeger een kruidenierswinkel,” vertelt Wim. “Ik herinner me maar al te goed de Verkade koekjes (San Francisco), beschuit en repen chocola.” Het was schitterend weer en op de kant langs het water stonden overal toeristen. “Die stonden allemaal naar ons te zwaaien, alsof we beroemdheden waren,” vertelt Wim lachend. De sfeer met de bemanning aan boord was fantastisch. Het was zó gezellig, dat de groep eigenlijk helemaal niet naar huis wilde. Ze grapten zelfs of ze niet op de boot konden blijven slapen.

Waardevolle koffie

Voor Wim was het een dag met een gouden randje, maar ook met een vleugje weemoed. Het was zijn eerste verjaardag zonder zijn geliefde vrouw Else, met wie hij sinds 1952 samen was. Hij miste haar enorm tijdens deze mijlpaal. Tegelijkertijd voelde hij zich gesteund door het warme gezelschap van zijn lieve vrienden. Het laat prachtig zien hoe waardevol de dagelijkse koffiemomenten in de brasserie zijn. Door elke dag met elkaar te praten, leer je elkaar echt kennen en ontstaat er een hechte band. Die onderlinge verbondenheid maakte dit uitje naar Amsterdam tot een onvergetelijke verjaardag.